Het kraakbeen

De kenmerken van het kraakbeen

Het gewrichtskraakbeen heeft zeer speciale kenmerken. Het bevat slechts zeer weinig cellen, chondrocyten genoemd, die in staat zijn om nieuw kraakbeen aan te maken. Het bezit geen enkele zenuw, wat logisch is want als het zenuwen zou hebben, zou de kleinste schok of beweging last veroorzaken.          

Het bezit ook geen enkel bloedvat. Met andere woorden, het krijgt geen zuurstof, geen voeding door de arteriële microcirculatie en het is niet in staat om afvalstoffen van de chondrocyten via de veneuze en lymfatische microcirculatie te elimineren. 

Hoe functioneert het dan? In feite gedraagt het zich als een spons. Als het wordt samengedrukt, scheidt het de afvalstoffen uit in de synoviale vloeistof. Als de druk vermindert, haalt het zuurstof, water en de nodige voedingsstoffen uit de synoviale vloeistof. Opdat het kraakbeen gezond zou blijven, moeten we bewegen.

De kwetsbaarheid van het kraakbeen

Het kraakbeen leeft traag. Hoewel het in staat is om gezond te blijven of om kleine laesies te herstellen, kan het nooit ernstige laesies verhelpen of zichzelf herstellen als het kapot is. Herhaalde microtraumata - zoals tijdens het joggen, bij overbelasting van het gewricht bij wedstrijdsporten, door regelmatig zware gewichten te dragen, door de normale as van het bot te verstoren door schoenen met hoge hakken te dragen - geven risico op een progressieve achteruitgang van het kraakbeen die onomkeerbaar is. 

Het gezond houden van het kraakbeen hangt af van de afwisseling samendrukken/ontspannen die het overdag ondergaat. Dit betekent dat langdurig, onbeweeglijk stilstaan (permanente samendrukking) schadelijk is voor het kraakbeen. Maar langdurig neerliggen (constante ontspanning) is even slecht. Overgewicht of teveel spieren veroorzaakt langdurige samendrukkingen. Gebrek aan lichamelijke activiteit is even slecht.