Artrose

Hoe ontstaat artrose?

Het begin is een afbraak van de bestanddelen van het kraakbeen, wat leidt tot het scheuren van het kraakbeen en het progressief verlies van zijn elasticiteit en van zijn glad oppervlak. 

Er kunnen zeer kleine deeltjes van het kraakbeen loskomen in de gewrichtsholte en een tijdelijke ontsteking veroorzaken van het synoviale membraan die gepaard gaat met tijdelijke pijn. 

Het kraakbeen verdwijnt geleidelijk aan en als de ruwe oppervlakken van de uiteinden van beide botten tegen elkaar wrijven, ontstaat pijn die maximaal is tijdens het bewegen. 

Er gebeuren dan drie dingen die we kunnen beschouwen als een poging om de schade aan het gewricht te compenseren of te herstellen. 

Eerst zien we een toename van de hoeveelheid synoviale vloeistof (om het glijden te vergemakkelijken?). Het gewricht zwelt, de overmaat aan synoviale vloeistof rekt het synoviaal kapsel en de ligamenten uit waardoor pijn ontstaat. 

Vervolgens slijt het bot af en probeert het zich te herstellen. Jammer genoeg doet het dit wanordelijk waardoor "papegaaienbekken" worden gevormd die we op de röntgenfoto's zien (in wetenschappelijke termen worden deze botuitsteeksels "osteofyten" genoemd). Als gevolg hiervan verdikt het gewricht en wordt het vervormd.

Ten slotte verdikken de synoviale membraan en het gewrichtskapsel (in een poging om de stabiliteit van het gewricht te behouden?), de omringende ligamenten en spieren trekken zich samen met als resultaat een gewricht dat stijver wordt en moeilijker te bewegen is. 

Gewoonlijk gebeurt dit proces zeer traag, daarom wordt artrose geassocieerd met bejaarden. 

Meestal is slechts één gewricht getroffen: het gewricht van de knie, de heup of de wervel-kolom is meestal getroffen. Maar er bestaat ook gegeneraliseerde artrose (= meer dan 3 zieke gewrichten bij dezelfde persoon), artrose van een hand enz. 

We zien een familiale vatbaarheid voor artrose, en artrose komt bij voorkeur bij vrouwen voor.

Goldring MB et al, J Cell Physiol 2007, 213: 626-634