De lichamelijke gevolgen
Wat kunnen we niet meer doen door de pijn? Dit is haar eerste negatieve gevolg. In welke mate beperkt ze bepaalde activiteiten van het dagelijkse leven - zoals op oneffen grond stappen, de wagen gebruiken, de trap op- en/of aflopen? Welke uitwerking heeft de pijn op uw beroepsactiviteiten of op uw sociale leven? Of nog, waartoe verplicht de pijn ons? Er kunnen aanzienlijk veel voorbeelden worden gevonden: 's morgens vroeg opstaan om rustig opnieuw op gang te komen (artrose), hulp vragen om iets op te tillen (lendenpijn), om uw hemd aan te doen (ontsteking van de schouderligamenten), bepaalde gebaren of bepaalde houdingen vermijden die pijn kunnen veroorzaken. En dan spreken we nog niet over de gevolgen op de slaap. Als we een volledige balans opmaken, merken we snel dat pijn onze levenskwaliteit vermindert, een reden meer om haar correct te behandelen.
| "Pijn kan onze levenskwaliteit sterk verminderen" |
De psychologische gevolgen
Bovendien heeft acute pijn en vooral chronische pijn de neiging om ons humeur te ondermijnen, onze levensvreugde te vernietigen en angst of prikkelbaarheid te verhogen. Patiënten die hun weerstand voelen verdwijnen, beschrijven deze pijn als lastig, irritant of beangstigend. Permanente, stresserende pijn ligt ook aan de oorsprong van een afname van de aandacht en van het geheugen, van het niet meer zo goed in staat zijn om problemen op te lossen en van een tragere gedachtegang, kortom pijn heeft een invloed op onze werkcapaciteit.
Bovendien kan er een vicieuze cirkel ontstaan: de pijn creëert angst die de pijn doet toenemen en zo verder. Hoe meer we door onze pijn zijn geobsedeerd, hoe meer belang we er aan hechten en hoe meer we haar een permanent karakter geven. Laat de pijn uw leven niet beheersen!
| "Laat de pijn uw leven niet beheersen!" |
Laat de pijn niet blijven duren
U hebt geraden dat men met chronische, zelfs weinig intense pijn veel moeilijker kan omgaan dan met acute pijn. Chronische pijn is volgens de huidige definitie pijn die al 3 tot 6 maanden duurt. In tegenstelling tot acute pijn heeft chronische pijn haar nuttige rol als alarmsignaal verloren, ze is nutteloos, vernietigend en veel complexer en moeilijker te behandelen. Chronische pijn wordt een ziekte op zich, sommige personen noemen haar zelfs "pijn-ziekte".
We weten nog niet waarom bepaalde soorten pijn na verloop van tijd en door de behandelingen verdwijnen. Wat duidelijk is, is dat chronische pijn even krachtig moet worden behandeld als acute pijn. Laat de pijn niet blijven duren!
| "Acute pijn kan chronisch worden" |
Hart RP et al, Curr Pain Headache Rep 2003, 7: 116-126
DAFALGAN® is een geneesmiddel op basis van paracetamol. DAFALGAN® 500mg is voorbehouden voor kinderen vanaf 11 jaar en volwassenen.
DAFALGAN® Forte 1g kan nuttig zijn om de analgesie bij bepaalde patiënten vanaf 15 jaar te controleren. Dafalgan Odis is voorbehouden voor volwassenen. Vraag raad aan uw apotheker. Lees aandachtig de bijsluiter. Geen langdurig gebruik zonder medisch advies.